z archiwum: oberki – hip-hop – jazz

Posted on 25/06/2009

1


7 sierpnia 2004, na III Taborze Domu Tańca w Chlewiskach, prowadziłem panel dyskusyjny oberki – hip-hop – jazz z udziałem prof. Andrzeja Schmidta i Druha Sławka (Sławomira Jabrzemskiego). Kiedyś mam nadzieję przygotować wersję tekstową nagrania z panelu, dziś zamieszczam abstrakt.

Można powiedzieć, że muzyka, taniec i elementy kultury wiejskiej Polski Centralnej są dziś bardziej domeną jej nowych miłośników niż nieustannie przekształcającej się wsi. Muzykanci i tancerze z polskich domów tańca stali się „reprezentantami” tradycji w znaczeniu innym wprawdzie, niż jej dziś żyjący autentyczni przedstawiciele, ale w stopniu bodaj nie mniejszym. Toteż ci pierwsi właśnie stoją przed pytaniem: co dalej? Jak rozwijać się będzie „wtórna” kultura tradycyjna? Jakie istnieją w niej zarodki zmian? Jakie czekają ją losy w środowisku globalnej wioski?

Jedna z metod kontynuacji tradycji stosowana w Polsce to węgierski model domów tańca. Dom tańca jest instytucją, która stanowi opozycję wobec traktowania dóbr kultury jako przedmiotów (artefaktów), jakże charakterystycznego dla współczesności. Zapewne dla wielu bywalców domów tańca interakcja, spotkanie, aspekt towarzyski oraz możliwość czynnego uczestnictwa w kulturze są ważniejsze od muzyki czy tańca jako takiego.

Celem panelu jest zastanowienie się nad perspektywami na podstawie porównań z dwoma zjawiskami XX-wiecznej kultury, które cechują się pewnymi analogiami z ruchem domów tańca. Pierwsze zjawisko to kultura hip-hopowa jako kultura miejska, uliczna integracja lokalnej społeczności (getto), połączenie muzyki, tańca i śpiewu/melodeklamacji (freestyle), współzawodnictwo, z cechującym ją brakiem podziału na widzów i uczestników.

Drugie – to kultura jazzu, ze szczególnym naciskiem na czasy przedwojenne i połowy XX wieku, kiedy to jazz z muzyki użytkowej (ze wszystkimi tego konsekwencjami) przekształcał się w sztukę wysoką. Można pokusić się o interpretację, że dzisiejsza „wtórna” kultura tradycyjna znajduje się właśnie w analogicznym punkcie historycznym, co jazz wówczas.

Dodatkowym celem panelu jest wskazanie pewnych uniwersaliów muzycznych występujących w tych nurtach kultury (analogie rytmiczne – rytm „bicia serca”, aspekty improwizacyjne).

Antoni Beksiak

7 lipca 2004

Reklamy
Posted in: Uncategorized